“Ze vragen me steeds langer te blijven”

Hans Doffegnies (68) hoeft al lang niet meer te werken, maar staat toch elke ochtend vroeg op, rijdt vijf kwartier naar Maastricht en is als één van de eerste op kantoor. Via ICSinterim werkt hij als interim-adviseur huisvesting bij MosaLira, een onderwijskoepel met 25 basisscholen in Maastricht. Niet omdat het moet, maar omdat hij er energie van krijgt.

Hans doet zijn verhaal vanuit zijn woonkamer in het Brabantse Nuenen, waar de zon op de landerijen achter zijn tuin valt. Hij is slank en welbespraakt, zijn accent onmiskenbaar van boven de grote rivieren, al heeft zijn jaren in Brabant de harde g wat subtieler gemaakt. “Ik word volgende maand voor de derde keer 23”, zegt hij met een glimlach. “Je kunt je dan afvragen of je dan nog wel wilt werken.”

Die retorische vraag is logisch. Niet alleen vanwege zijn leeftijd. Hans woont prettig, heeft zijn leven op orde en zet zich als vrijwilliger volop in voor zijn dorp. “Ik wil maatschappelijk van toegevoegde waarde zijn.”

Hans begon zijn loopbaan voor de klas op een lagere technische school in Amsterdam. Daar groeide hij door naar adjunct-directeur, vestigingsdirecteur en uiteindelijk directeur ICT en facilitaire zaken. Zo kwam hij terecht bij Summa College in Eindhoven. Huisvesting en onderwijs zijn voor hem geen gescheiden werelden. “Het gaat niet over stenen stapelen. Het gaat over onderwijsvisie. Welk gebouw heb je nodig om jouw onderwijs optimaal te kunnen aanbieden?”

De opgave in Maastricht is omvangrijk: nieuwbouwprojecten, renovaties en uitbreidingen. Anders dan in het middelbaar beroepsonderwijs, waar het Rijk de subsidies toekent, ligt het geld hier bij de gemeente. “Wij zijn als scholenkoepel bouwheer. We moeten veel met de gemeente samenwerken. Dat luistert heel nauw.”

De complexiteit zit hem in een gemeentelijke organisatie vol specialisten die elk hun eigen expertise bewaken, geeft hij aan. “Als je een huisvestingsproject hebt, heb je al die afdelingen tegelijk nodig. Het zijn allemaal silootjes. Iedereen heeft de beste bedoelingen, maar hoe werk je dan samen? Je hebt dan een soort breinaald nodig die door al die gemeentelijke afdelingen heen steekt.”

Zijn oplossing: breng alle betrokken ambtenaren bij elkaar in één zaal. Bij zijn vorige werkgever Summa in Eindhoven bewees die aanpak zijn waarde. “Wat mij daar opviel: de ambtenaren kenden elkaar niet eens.” Wat begon als een pragmatische workshop groeide uit tot een effectieve aanpak. Ook in de Limburgse hoofdstad wordt gekozen voor dezelfde aanpak. De schooldirecteuren en de koepelbestuurder waarderen het. Duidelijkheid, helderheid, meters maken.

Het vraagt om iemand die durft door te pakken. Hans is direct, en dat weet hij. “Dat is niet om vervelend te doen, maar dat is gewoon zoals ik in elkaar steek. Ik ben een Randstedeling.” Bij MosaLira gaf hij daarom vooraf, zoals hij dat noemt, een ‘winstwaarschuwing’. “Hoe zuidelijker je komt, hoe meer je de tijd moet nemen om dingen voor elkaar te krijgen”, zo weet hij uit jarenlange ervaring. “Mijn geduld wordt op de proef gesteld en dat vergt soms zelfreflectie als ik in de namiddag terugrijd naar huis. Maar ze vragen me wel steeds langer te blijven. Ik krijg van schooldirecteuren terug: super hoe het gaat. We maken meters.”

Dat de match via ICSinterim tot stand kwam, merkte Hans niet alleen bij de plaatsing. Want toen het binnen de opdracht in de beginfase even schuurde, liet ICSinterim dat niet passeren. “De volgende dag stond er een grote bos bloemen”, zegt hij. “Dat zegt wat. Bij ICSinterim is het niet van: wij hebben ons kunstje gedaan en succes ermee.”

De samenwerking met de collega’s van MosaLira is zeer prettig. Dat de onderwijskoepel hem vroeg tot 1 januari te blijven, zegt wat dat betreft genoeg. “Je moet partijen kunnen verbinden. Dat is de kern”, zegt hij. “Ik ben een kwartiermaker. En op het moment dat het college van bestuur op sterkte is in de nieuwe organisatie, is deze opdracht afgerond.” Hij zegt het zonder weemoed. Want dat is precies zoals het hoort. En dan? Hij glimlacht. “Dan zoeken we misschien wel weer iets nieuws.”